7/29/2013

Θυμάσαι?...

''Με τρομαζει η σιωπη''
σου το χα πει...
Θυμασαι?
Εκεινο το βραδυ στη θαλασσα...
Μ' αγαπουσες τοτε...
Οχι πια.

Με τρομαζει η απουσια.
Η απουσια σου.
Με τυλιγει σαν παγωμενος ανεμος.
Με σβηνει μερα τη μερα,
λεπτο το λεπτο
''Αν φυγεις ειμαι εγω και το τιποτα''
στο ειχα πει
Θυμασαι?
Με ακουγες τοτε...
Οχι πια.

Με τρομαζει ο θανατος.
Της ψυχης.
Της ψυχης μου ο θανατος...
Εσυ με σκοτωσες.
Φευγοντας πηρες μαζι σου
την τελευταια μου πνοη...
''εγω ειμαι οσο υπαρχεις''
στο ειχα πει...
Με ενιωθες τοτε...
Οχι πια.

Γιατι εφυγες?
Γιατι?
Πες μου.
Τουτο το καταραμενο ''γιατι''
θα με βασανιζει
μεχρι τα ματια μου να κλεισω...

Και ξερω.
Απο σενα δεν θα βρω 
τη λυτρωση μιας εστω ψευτρας απαντησης...
Δεν θα τη βρω.

Γιατι εσυ δεν υπαρχεις...
Οχι πια.

Γιατι εσυ πεθανες 
μια μερα βροχερη...
Μαζι σου κι εγω.

''Εγω υπαρχω  μονο μεσα απο σενα''
Στο ειχα πει?
Θυμασαι?


Τοτε υπηρχα.

Οχι πια.

Δεν υπάρχουν σχόλια: